26 Mart 2009 Perşembe

Üşüyorum...


Bir coşku var içimde bu gün kıpır kıpır
Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum
Gözlerim parke parke taş duvarlarda
Açılıyor hayal pencerelerim
Hafif bir rüzgar gibi süzülüyorum
Kekik kokulu koyaklardan aşarak
Güvercinler ülkesinde dolaşıyor
Bir çeşme başı arıyorum
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp
Mis gibi nane kokuları arasında
Ruhumu dinlemek istiyorum
Zikre dalmış her şey
Güne gülümserken papatyalar
Dualar gibi yükselir ümitlerim
Güneşle kol kola kırlarda koşarak
Siz peygamber çiçekleri toplarken
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum
Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın
Beton çok soğuk, üşüyorum..
Vatanını Milletini sevenlerin, onun için mücadele edenlerin cezaevlerinde çürütüldüğü bir dönemde yazılmış bi kaç satır. Ama öyle böyle bi kaç satır değil. Her harfinde her kelimesinde insanın içini daha bir titretiyor daha bir üşütüyor. Yazarı ise şuanda hepimizden daha çok üşüyor. Dualarımız seninle büyük insan, Rabbim seni ve yanındakileri bize bağışlayacak inşallah.

2 yorum:

alessandro del piero dedi ki...

hrant dink de baya üşümüştü be abi..

carlito dedi ki...

Sadece o mu, Eşref Bitlis'i Uğur Mumcu'su A. Taner Kışlalı'sı hepsi üşüdüler...

Burası böyle bi ülke işte, memleketin içine edenler 100yaşına kadar yaşarlar, böyle adamlar ise üşürler...

Yazıklar olsun...